CIEKAWOSTKI 

Szynszyle pochodzą ze 
skalistych zboczy
 Andów w Ameryce 
Południowej i są doskonale 
przystosowane do życia
 na dużych wysokościach.
Ich gęste futro (każdy mieszek 
włosowy ma od 60 do 90
pojedynczych włosów - w
 porównaniu do człowieka,
 który zazwyczaj ma jeden 
włos na mieszek włosowy) 
skutecznie chroni je przed
 zimnem. Ich bezwłose miękkie 
stópki pomaga chwytać skaliste
 powierzchnie.
Szynszyle są wysoce towarzyskie i
 żyją na wolności w koloniach 
ponad 100 osobników. 
A w warunkach domowych
nawet do 20 lat!

Komunikują się ze sobą za pomocą różnych cichych,wysokich dźwięków, chrząknięć, ćwierkania, 
piszczenia i szczekania, dlatego tak ważne jest, aby szynszyle domowe nie były samotne. 

AKTYWNOŚĆ

Szynszyle najbardziej aktywne są wieczorami i nocą.
 Śpią w ciągu dnia zwykle w pozycji skulonej, a nawet mogą spać do
 góry nogami!Szynszyle należy wypuszczać  przynajmniej raz dziennie. 
Zanim pozwolisz swoim szynszylom biegać po domu, musisz mieć pewność,
 że możesz je ponownie złapać. Zacznij od dość małej przestrzeni, a następnie 
spróbuj zaoferować smakołyk, aby Twoje zwierzaki nauczyły się podchodzić do twojej ręki i 
przyzwyczaiły się do właściciela. Gdy szynszyle pewnie przyjmują 
smakołyki i pozwalają się głaskać, możesz je wypuścić.
Po krótkim czasie i treningu szynszyle mogą się oswoić z otoczeniem.

Klatka dla szynszyli musi być wystarczająco duża, wysoka i wielopoziomowa z
 akcesoriami do wspinaczki, gdyż lubią one biegać, wspinać się i skakać.

ODŻYWIANIE 

Na wolności jedzą trawy, liście, gałązki, korzenie i łodygi. Szynszyle domowe potrzebują diety bogatej w błonnik na bazie traw, ziół i siana.Szynszyle powinny unikać energetycznie bogatej żywności jak tłuszcze, oleiste nasiona, rodzynki, owoce, warzywa i inne słodkości, gdyż są cukrzykami a ich wrażliwy układ trawienny nie jest sobie w stanie z nimi poradzić. Dieta powinna zawierać dużo surowego włókna.

Pamiętajmy, że muszą one mieć co dzień wymienianą świeżą wodę.

Zdjęcie pochodzi od Benjamin M. Groß z Pixabay